اندونزی که یکی از بازیگران بسیار مهم بازار جهانی نیکل است، فرمول قیمتگذاری سنگ نیکل کمعیار خود را تغییر داده است. وزارت انرژی این کشور ضریب اصلاحی مورد استفاده برای سنگ معدن با عیار ۱.۲ درصد نیکل را از ۲۶ درصد به ۱۴ درصد و ضریب مربوط به کبالت همراه آن را از ۳۰ درصد به ۱۷ درصد کاهش داده است. مقررات جدید از ۱۵ سپتامبر اجرایی شده است.
اثر مستقیم این تغییر، کاهش قیمت محاسباتی سنگ نیکل کمعیار یا لیمونیت و به تبع آن کاهش بخشی از مالیاتها و حقوق دولتی مربوط به آن است. لیمونیت یکی از خوراکهای مورد استفاده در فرآیند HPAL برای تولید مواد مورد استفاده در زنجیره باتری خودروهای برقی است. انجمن واحدهای ذوب نیکل اندونزی از فرمول جدید استقبال کرده و آن را عاملی برای افزایش اطمینان عملیاتی واحدهای فرآوری دانسته است.
تحلیل اهمیت برای بازار ایران:
اهمیت این اتفاق برای ایران را نباید به این صورت سادهسازی کرد که «نیکل در ایران ارزان خواهد شد». چنین نتیجهای هنوز قابل اثبات نیست. اما اندونزی آنقدر در زنجیره عرضه جهانی نیکل مهم شده که تغییر سیاست داخلی آن میتواند به مرور بر عرضه محصولات میانی نیکل، مواد اولیه باتری و حتی فضای قیمتگذاری برخی محصولات پاییندستی تأثیر بگذارد.
برای فعالان بازرگانی ایران، نیکل فقط موضوع باتری خودروهای برقی نیست؛ قیمت و عرضه آن با بازار فولادهای زنگنزن، آلیاژهای ویژه و برخی مواد اولیه صنعتی نیز ارتباط دارد. بنابراین سیاستهای اندونزی میتواند یک شاخص مهم برای تصمیمات خرید و قراردادهای میانمدت باشد.نکته مهمتر این است که اندونزی طی سالهای اخیر نشان داده قصد ندارد صرفاً فروشنده ماده معدنی خام باقی بماند و از سیاستگذاری معدنی و تجاری برای توسعه صنایع پاییندستی خود استفاده میکند.
تغییر جدید قیمتگذاری نیز باید در همین چارچوب دیده شود: سیاست معدنی به ابزار سیاست صنعتی و تجاری تبدیل شده است.برای فعالان صنایع معدنی ایران، دنبال کردن چنین سیاستهایی میتواند حتی مهمتر از دنبال کردن لحظهای قیمت فلز باشد؛ زیرا تغییر مقررات کشور تولیدکننده گاهی پیش از آنکه در قیمت بازار دیده شود، جهت عرضه آینده را مشخص میکند.
منبع اصلی: Reuters